“Nerede o eski bayramlar!” Bu cümle kulağıma sağdan soldan gelmeye başlar her bayram. “Eskiyen bayramlar değil bizleriz!” diyemeyen bu topluluk, iç çekmeler ile zehir zıkkım ediyor bayramımızı. Çok sert tepki veriyorum öylelerine! Artık çocuk değilim;ama  ben çocukken de bu geyik mevcuttu. Halbuki o zaman bana harçlık verilir,yeni giysiler alınırdı. Şekerler,hediyeler,gezmeler,el öpmeler,sohbetler,lokumlar…  Şimdi dönüp küçüklerime bakıyorum. Aynı şeyi onlar da yaşıyor. Hepsi mutlu,gülümsüyorlar. “Nerede o eski bayramlar!” Bilmem nerede?!  Bir yere mi gitti ki nerede diye soruyorsunuz? “Her şey bir sms ile bitiyor!” diyenler var. Ayıp onların olduğu kadar da sizin değil mi? Ben her bayram dostlarımı telefonla arar,sıkıcı olmaya başlayana kadar sohbet ederim. Gidebileceğim mesafedeki kişileri de evinde ziyaret ederim. Benim bayramlarımda,dinimde,kültürümde,görgümde sorun olmadığından eminim. Ve yarın bayram. Kopun artık şu klişe sözlerden. Bu sıkıcı konuyu da burada noktalıyalım.

Tüm ziyaretçilerimin bayramını en içten dileklerimle kutlarım.